اثرات آنابولیکی آمینو اسیدهای زنجیره دار یا شاخه ای

امتیاز موضوع:
  • 0 رأی - میانگین امتیازات: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
اثرات آنابولیکی آمینو اسیدهای زنجیره دار یا شاخه ای
#1
این آمینو اسیدها شامل لوسین، ایزولوسین، و والین هستند. دار بسیاری از باشگاه ها به نظر میرسه كه اکثر افراد به دلیل توجه زیادی به کریتین، از آمینو اسیدهای زنجیره دار جهت رشد عضله غافل شده اند. دقت کنید كه کریتین درسته كه یک محصول عالی هست ولی هیچ اثری دار تولید پروتئین بعد از تمرین نداره. این دار حالیست كه تاثیرات آمینو اسیدهای زنجیره دار بروی رشد عضله، سنتز پروتئین و رکاوری غیر قابل انکار هست. دار تحقیقی نشانداده شد كه مصرف این آمینو اسیدها قبل از اجرای یک ساعت دویدن موجب رکاوری بصورت افزایش سطح هورمون رشد و تستوسترون شد. میزان تستوسترون دار طول تمرین تغیری نکرد ولی دار طول مرحله رکاوری بعد از مصرف آمینو اسیدهای زنجیره دار افزایش یافت. این آمینو اسیدها جهت نگهداری بافت عضلانی مورد نیاز هستند و همینطور موجب حفاظت از ذخیره گلیکوژنی عضلات میشوند. همچنین این آمینو اسیدها دار طول تمرین از تجزیه پروتئین های عضلات جلوگیری میکنند. سنتز پروتئین دار عضلات اسکلتی توسط مصرف غذاها و عمدتا به دلیل این آمینو اسیدهای شاخه دار هست. برای مثال، مشاهده شده كه تزریق مخلوطی از آمینو اسیدها كه حاوی تمامی آمینو اسیدها بجز آمینو اسیدهای شاخه دار بود، هیچ تاثیری بر روی سنتز پروتئین نداشت. مزیت آمینو اسیدهای زنجیره دار برای کسی كه میخواهد عضله اظافه کند ولی دار حال رژیم است این است كه این آمینو اسیدها اولان کالری بسیار کمی تولید میکنند و دار ضمن منحصرا دار عضلات به مصرف میرساند بنا بر این بسیار آنابولیک هستند.

از سه آمینو اسید زنجیره دار، لوسین مهمترین تاثیر رو در تحریک پروتئین سازی دارد. تحقیقات جدید نشاند داد كه موثرترین آمینو اسید از این گروه، همان لوسین هست كه موجب افزایش ترجمه ام آر ان ا در سنتز پروتئین میشود. در مقایسه با مصرف تنها والین یا ایزولوسین، لوسین بی همتا هست زیرا كه تنها تنظیم کننده سنتز پروتئین در عضلات اسکلتی هست. در حقیقت در تحقیقی وقتی لوسین به تنهائی به خورد موشهای گرسنه رسید نشاند داد شد كه تاثیرش در سنتز پروتئین در عضلات مانند دادن قضیه کامل به موشها بوده هست. مطالعات دیگر كه منحصرا روی عضلات جدا شده انجام گرفته نشاند داد كه لوسین منحصرا برای تولید پروتئین کافی میباشد.چیزی كه در مورد لوسین جالبتر به نظر میرسه اینه كه لوسین منحصرا پروتئین سازی رو در عضلات اسکلتی انجام میده نه در بقییه نقاط بدن. مثلا مصرف لوسین تاثیری در سنتز پروتئین در کبد مثل بقییه آمینو اسیدها نداره. این بدین معنی هست كه عضلات اولین اولویت رو در جذب لوسین دارند. در مقایسه بقییه آمینو اسیدها در دستگاه گوارش هضم و جذب میشوند. بنا بر این به نظر میرسد كه نقش تنظیم کنندگی لوسین منحصر به عضلات باشه. لوسین بیشترین تاثیر رو در شرکت در عضله سازی عضله نسبت به دیگر آمینو اسیدها داره. یک تحقیق در سوئد گزارش کرد كه وقتی به بیماران لوسین تزریق شد و سپس از بافت عضلانی آنها بیوپسی (نمونه) گرفته شد، میزان لوسین داخل سلولی نسبت به دیگر آمینو اسیدها ۳ برابر افزایش یافته بود ولی میزان دیگر آمینو اسیدهای داخل سلول تغیری نکرده بودند و این در حالی بود كه سنتز پروتئین عضلانی نیز افزایش یافته بود.
پاسخ
 تشکر شده توسط: sasan
#2
لوسین تنظیم کننده وضیعت انرژی سلول بوده و همچنین میزان عوامل رشد داخل سلولی را کنترل میکند. مصرف آمینو اسیدهای شاخه دار یا لوسین بدون هیچ تغیری به خون میرساند.به نا بر این میزان لوسین رسیده به عضلات برابر و متناسب با میزان مصرف آن در غذا هست. مکمل لوسین به عضله امکان سنتز حد اکثر پروتئین را داده و موجب حالت آنابولیک میشود. جهت ایجاد یک محیط آنابولیک در عضله نیاز به وجود اثرات همزمان انسولین و آمینو اسیدها هست. محققان این مورد رو برسی کردند كه ببینند انسولین به تنهائی چقدر میتونه آنابولیک باشه و اگر به همراه با آمینو اسیدها مصرف شه چقدر میتونه آنابولیک باشه. نتیجه این بود كه انسولین به تنهائی ضد کاتابولیک هست ولی به همراه با آمینو اسیدها سنتز پروتئین را به میزان قابل توجهی افزایش داده و از تجزیه پروتئین عضلات جلو گیری میکند. پس یک تاثیر افزاینده در مصرف انسولین و آمینو اسیدها با هم وجود دارد. به همین خاطر هست كه بسیار مهم است كه بعد از تمرین نوشیدنی شامل هر دوی کربوهیدرات و آمینو اسید باشد.

تحقیقات دیگر نشانداده هست كه تزریق انسولین در سرخرگ براکیال در حالت روزه موجب ۲۰ برابر افزایش انسولین شد از تجزیه عضلات جلوگیری کرد ولی سنتز پروتئین عضله را افزایش نداد. این نتایج دوباره اشاره به اثر مصرف همزمان آمینو اسیدها و انسولین با هم داشته و نشان میدهد كه تنها انسولین نمیتواند موجب تحریک عضله سازی شود. باز هم جهت ساپورت بیشتر این موضوع، نشاند داده شد كه از طرفی اگر به موشها دیازوکساید بدهند كه مانع افزایش انسولین میشود، تاثیر مثبت سنتز پروتئین توسط آمینواسیدها متوقف میشود. در اینجا یک خصلت منحصر به فرد و جالب لوسین این هست كه حتا بدون نیاز به وجود انسولین هم میتواند از یک مکانیسم غیروابسته به انسولین موجب تحریک پروتئین سازی در عضلات شود. مثلا پروتئین سازی در موشهایی كه دیابت دارند تا ۳۵ درصد کاهش مییابد، اما مصرف لوسین توسط این موشها تا ۵۰ در صد ساخت پروتئین را افزایش میدهد اما این میزان باز هم پائینتر از موشهای سالم هست. در کل نتایج نشان میدهد كه لوسین میتواند موجب افزایش سنتز پروتئین به صورت غیر وابسته به انسولین شود.یکی از مشکلاتی كه محققین در یافتن این مکانیسم لوسین داشتند این بود كه لوسین خودش موجب تحریک ترشح انسولین در بدن میشود. به نا بر این اینطور پیشبینی شده بود كه مصرف لوسین میتواند موجب افزایش انسولین و در نتیجه افزایش سنتز پروتئین در موشها شود. اما با گرفتن نمونه خون بعد از مصرف لوسین و اندازه گیری انسولین، مشاهده شد كه افزایش قبل توجهی از انسولین وجود نداشت. باید در نظر داشت كه روزه گرفتن و یا محدود کردن مصرف کالری، نتیجه در افزایش میزان لوسین در خون میدهد این به این مانی هست كه پروتئین عضلانی در حال تجزیه هست و لوسین خون بالا رفته. این افزایش لوسین در خون برابر هست با کاهش در انسولین، زیرا انسولین معمولا موجب کاهش تجزیه پروتئین بدن میشود. علاوه بر این موارد، روزه گرفتن یا غذا نخوردن موجب افزایش هورمون گلوکاگون میشه كه تاثیر کاتابولیک روی لوسین داره. در عضلات اسکلتی، آزاد شدن گلوکوکورتیکوئید مثل کورتیزول موجب کاهش سنتز پروتئین شده اما مصرف لوسین میتواند این تاثیرات کاتابولیک را در طی یک ساعت بعد از مصرف برعکس کند.
پاسخ
 تشکر شده توسط: sasan


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان